با ادامه شهرنشینی جهانی ، سیستم های روشنایی در جاده های شهری ، جوامع و فضاهای عمومی نه تنها زیرساخت های اصلی برای اطمینان از امنیت مسافر بلکه نمایشی مهم برای مدیریت شهری و توسعه پایدار هستند. در حال حاضر ، دستیابی به حفاظت از انرژی و کاهش مصرف ، بهبود بهره وری انرژی و سازگاری با سناریوهای متنوع از طریق کنترل هوشمند در شهرهایی با آب و هوا و اندازه های مختلف ، به یک چالش مهم در سوی بخش های مدیریت شهری در سراسر جهان تبدیل شده است.
روشهای سنتی کنترل نورپردازی شهری دارای نقاط درد قابل توجهی هستند و قادر به تأمین نیازهای توسعه جهانی شهری نیستند:
مصرف انرژی بالا
چراغهای خیابانی سنتی در بیشتر شهرهای جهان هنوز به لامپهای سدیم فشار بالا - یا LED های قدرت- ثابت ، که در طول شب با قدرت کامل اجرا می شوند ، تکیه می کنند و حتی در اوایل صبح که ترافیک پراکنده است ، نمی تواند کم شود و در نتیجه مصرف بیش از حد منابع برق باشد.
(2) مدل های مدیریت فاقد هوش هستند. برخی از شهرهای اروپایی و آمریکایی به تایمرهای دستی متکی هستند و مناطق بارانی در جنوب شرقی آسیا پاسخ دادن به آب و هوا و تغییرات به موقع را دشوار می کند. این منجر به زباله های گسترده انرژی در سراسر جهان می شود.
هزینه های بالای عملیاتی و نگهداری
قادر به تنظیم پویا با توجه به سناریوهای واقعی نیست: مناطق تجاری شهری به دلیل تمرکز مردم در شب به روشنایی بالایی نیاز دارند ، در حالی که جاده های حومه ای در اواخر شب تقاضای کم دارند و این امر باعث می شود که کنترل سنتی با دقت مطابقت داشته باشد.
عدم وجود قابلیت های تجسم داده های مصرف انرژی ، امکان محاسبه مصرف انرژی لامپ های فردی بر اساس منطقه و زمان امکان پذیر نیست ، و این امر برای اکثر ادارات مدیریت شهری در سراسر جهان دشوار است که بتوانند تأثیرات صرفه جویی در مصرف انرژی {0} را تعیین کنند.
تشخیص گسل به تأخیر می افتد. برخی از شهرها در آفریقا و آمریکای لاتین به گزارش های ساکنان یا بازرسی های دستی متکی هستند و در نتیجه چرخه عیب یابی طولانی انجام می شود. (4) هزینه های بالای نگهداری دستی. شهرهای بزرگ در سراسر جهان تعداد زیادی لامپ خیابانی دارند و بازرسی های شبانه ناکارآمد و ناامن هستند و در نتیجه هزینه های عملیاتی طولانی مدت 4 {4} طولانی است.
هدر دادن منابع
چراغ های خیابانی نمی توانند به طور خودکار در ساعات بدون استفاده (به عنوان مثال ، صبح زود ، در طول تعطیلات و در طول روز) خاموش یا کمرنگ شوند ، هدر رفتن برق ، کوتاه کردن عمر لامپ و افزایش هزینه های جایگزینی.
دستگاه های هوشمند (به عنوان مثال ، نظارت بر امنیت ، سنسورهای محیط زیست و نقاط دسترسی به WiFi) در بسیاری از مناطق در سراسر جهان باید بر روی قطب های جداگانه نصب شوند و کپی کردن ساخت قطب های سبک خیابانی و هدر رفتن فضای عمومی و سرمایه گذاری های زیرساختی را انجام دهند.
تجربه کاربر ضعیف
(1) روشنایی را نمی توان به صورت پویا با نور خورشید تنظیم کرد: در اروپای شمالی ، جایی که نور خورشید در زمستان ضعیف است ، و در خاورمیانه ، جایی که بخش های جاده ای زیر نور آفتاب شدید تاریک است ، چراغ های خیابانی سنتی نمی توانند نورپردازی هدفمند را فراهم کنند. (2) عدم توانایی سازگاری با آب و هوا: در اروپای شمالی ، جایی که دید به دلیل برف و مه و آسیای جنوب شرقی کم است ، جایی که دید در طول فصل بارانی کم است ، چراغهای خیابانی سنتی نمی توانند روشنایی را برای اطمینان از ایمنی افزایش دهند و بر تجربه سفر ساکنان در مناطق مختلف آب و هوایی در سراسر جهان تأثیر بگذارد.
خلاصه کردن
این کاستی ها سیستم های روشنایی سنتی را برای اجرای نظارت متمرکز ، آمار کمی و نگهداری کارآمد دشوار می کند و باعث می شود آنها نتوانند نیازهای مشترک شهرهای جهانی را برای مدیریت تصفیه شده و توسعه کربن {0} کم تحقق بخشند. در این زمینه ، سیستم های روشنایی شهر هوشمند ، ادغام اینترنت اشیاء ، سنسورها و فن آوری های مدیریت مبتنی بر Cloud {2} ، به یک جهت اصلی برای ارتقاء زیرساخت های جهانی شهری تبدیل شده اند.
